Architecten uit heden en verleden zijn enthousiast over de constructie van de brug. De bewegende wielen, kabels en contragewichten zijn niet weggewerkt achter façades of voorzien van niet-functionele decoraties. De Hef is een staaltje pure ingenieurskunst.

 

Filmers en schrijvers hebben de mythe rond De Hef aangewakkerd. In 1928 maakte Joris Ivens zijn film ‘De Brug’ (‘The bridge’, ‘Le pont’). Het betekende zijn internationale doorbraak. Ook de cineasten Paul Schuitema (1934), Hans Keller (1981) en Marijke Jongbloed (2001) brachten de hefbrug bewegend in beeld.

 

De met huid en haar aan Rotterdam verbonden dichter en schrijver Cor Vaandrager publiceerde in 1975 De Hef. Aan de hand van aantekeningen, brieven, krantenartikelen, reclameteksten, quotes en bijzondere waarnemingen schetst Vaandrager een beeld van de literatuur- en jazzscene in de havenstad, met de brug als referentie. In 1985 is uitgeverij De Hef opgericht. De eerste publicatie heet ‘De Hef, biografie van een spoorbrug’.

 

Jeroen Musch fotografeerde De Hef in de herfst van 2005 in oostelijke richting. Hij realiseerde een beeld waarin de indrukwekkende techniek van De Hef het postmoderne kantoorgebouw De Brug omlijst. De foto is opgenomen in het Jaarboek van de Nederlandse Architectuur 2004/2005 van NAI uitgevers.

 

Jeroen Musch is architectuurfotograaf. Hij werkte lange tijd samen met Adriaan Geuze, oprichter van het internationaal vermaarde ontwerpbureau voor stedenbouw en landschapsarchitectuur West 8. Als fotograaf-beeldenmaker was hij vanaf het concept tot het eindresultaat bij de projecten betrokken. De afgelopen zes jaar adviseert hij de redactie van het Jaarboek Architectuur in Nederland. Zijn foto’s zijn veelvuldig geëxposeerd in binnen- en buitenland en opgenomen in het indrukwekkende boek Positions, het recente overzicht van hedendaagse Nederlandse fotografie van architectuur, stad en landschap.