Dutch Doc
| Vorige | Volgende |
12 juli 2011 »
Na de reactie van de organisatoren van de Dutch Doc Award, is het fotograaf Martin Roemers die zijn mening geeft. Hij vindt met name de genomineerde inzendingen Tokyo Tokyo en Toppled geen documentaire fotografie.
–
Documentaire fotografie is een dynamisch medium dat zich continue vernieuwt. Er wordt volop geexperimenteerd met beeldtaal en vorm. Wat blijft is het vertellen van een verhaal. Zo’n verhaal hoeft geen betrekking te hebben op een (wereld)probleem maar kan ook over alledaagse zaken dicht bij huis zijn, zolang het maar een verhaal uit het werkelijke leven is.
De door Dutch Doc genomineerde serie Tokyo Tokyo, Japanse voetgangers gefotografeerd door twee fotografen, van het duo WassinkLundgren is prachtig werk wat het goed doet in het galerie-circuit. Toch is Tokyo Tokyo geen documentaire fotografie. Het heeft een attractieve en originele vorm maar vertelt geen verhaal. De makers vertellen in een interview dat ze de serie zijn begonnen om te laten zien dat ze als een duo werken. De foto’s vertellen daarmee wellicht meer over de fotografen dan over de gefotografeerden. Een ander door Dutch Doc genomineerd project is Toppled van Florian Göttke. Toppled is een fascinerend boek over omvergehaalde Saddam-standbeelden, samengesteld uit beeldmateriaal van anderen. Hoe goed van kwaliteit het project ook is – het is verhalend en het heeft vorm – het is gevonden fotografie. De maker componeert, stelt samen en geeft het geheel een nieuwe context maar hij produceert met dit project zelf geen documentaire fotografie. Sterker, voor dit project hoef je geen fotograaf te zijn.
De keuze van een aantal Dutch Doc-genomineerden was verwarrend omdat ze meer in het kunstcircuit past. Daarom zou het duidelijker zijn als Dutch Doc in de toekomst haar criteria verscherpt tot fotografie die documentair dus verhalend is. Daarvoor is overheidsgeld ter beschikking gesteld. Of Dutch Doc gaat door op de ingeslagen weg en noemt de prijs volgend jaar de DADA: Dutch Art and Documentary Award.
De door Dutch Doc genomineerde serie Tokyo Tokyo, Japanse voetgangers gefotografeerd door twee fotografen, van het duo WassinkLundgren is prachtig werk wat het goed doet in het galerie-circuit. Toch is Tokyo Tokyo geen documentaire fotografie. Het heeft een attractieve en originele vorm maar vertelt geen verhaal. De makers vertellen in een interview dat ze de serie zijn begonnen om te laten zien dat ze als een duo werken. De foto’s vertellen daarmee wellicht meer over de fotografen dan over de gefotografeerden. Een ander door Dutch Doc genomineerd project is Toppled van Florian Göttke. Toppled is een fascinerend boek over omvergehaalde Saddam-standbeelden, samengesteld uit beeldmateriaal van anderen. Hoe goed van kwaliteit het project ook is – het is verhalend en het heeft vorm – het is gevonden fotografie. De maker componeert, stelt samen en geeft het geheel een nieuwe context maar hij produceert met dit project zelf geen documentaire fotografie. Sterker, voor dit project hoef je geen fotograaf te zijn.
De keuze van een aantal Dutch Doc-genomineerden was verwarrend omdat ze meer in het kunstcircuit past. Daarom zou het duidelijker zijn als Dutch Doc in de toekomst haar criteria verscherpt tot fotografie die documentair dus verhalend is. Daarvoor is overheidsgeld ter beschikking gesteld. Of Dutch Doc gaat door op de ingeslagen weg en noemt de prijs volgend jaar de DADA: Dutch Art and Documentary Award.
–
Discussie Dutch Doc:
Frank van der Stok interviewt Jan Dietvorst: Met open vizier kijken
Bert Sissingh: That is not how it goes!
Bianca Stigter: Moeilijker - Dutch Doc Award 2011
Eric Wie en Bob Witman: Wie is er bang voor documentaire fotografie?
Plaatsen/Stemmen op:
















Reacties (3)
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.