Partners
Dutch Doc
| Vorige | Volgende |
10 mei 2011 »
Een jaar geleden schreef Marc Prüst een tussenbalans over het intendantschap documentaire fotografie bij het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst (BKVB). Tijdens de Donkere Kamer #4 in Pakhuis De Zwijger van maandag 9 mei een column uit met het vervolg, nu het intendantschap wordt afgerond. Prüst signaleert dat een aantal voornemens goed is uitgevoerd, maar dat er ook een aantal dingen stevig is misgegaan. Volgens hem is dat met name directeur Lex ter Braak van het Fonds BKVB aan te rekenen.
De column van Marc Prüst:
Een jaar geleden ongeveer schreef ik op PhotoQ een kritische tussenbalans over de werkzaamheden van de Intendant documentaire fotografie van het Fonds BKVB. De vraag is nu hoe het er op dit moment voorstaat, nu de formele periode van twee jaar van het intendantschap ten einde is. Ik woon in Frankrijk, en ben daarom geen ‘speler’ in de Nederlandse situatie, en bezie één en ander vanuit een internationaal perspectief.
Het begon allemaal twee jaar geleden als een geweldig initiatief: er was 800.000 euro beschikbaar om in twee jaar de documentaire fotografie in Nederland een impuls te geven, zodat deze na die twee jaar er nationaal en internationaal sterker voor zou staan. Er kwam een intendant die voortvarend aan de slag ging, en er kwam een lijst met zeven programmapunten. Internationalisering van de Nederlandse documentaire fotografie, stimuleren van onderwijs op het gebied van documentaire fotografie, Aanhaken bij institutionele instellingen in het veld, om er maar een paar te noemen. Naar buiten toe werd het geheel gebundeld onder de naam DutchDoc.
Al snel begonnen mensen in het veld echter vraagtekens te zetten bij de werkwijze van de intendant: het geld ging wel in een erg kleine kring rond, er was geen openheid of duidelijkheid hoe beslissingen genomen werden. Er was een DutchSpace tentoonstelling in New York, met de partner van de intendant als curator, reizen van de intendant naar China en Frankrijk. Onder de titel DutchDoc werden er binnen 1 jaar opeenvolgend twee dure websites gebouwd. Waren al deze projecten wel een goede besteding van het beschikbare geld?
Een ander initiatief - CRISIS! - bundelde bestaande foto-opdrachten, en eventueel zouden er meer opdrachten gecreëerd kunnen worden onder diezelfde titel: een goed idee, en mooi project. Echter, de voorwaarden voor één zo’n opdracht werden geanalyseerd door de FotografenFederatie en de directeur Lars Boering kwam tot een harde conclusie: schandalige voorwaarden voor de fotograaf in kwestie.
Een jaar na aanvang van de intendant verscheen mijn stuk op PhotoQ, gevolgd door een vernietigende kritiek van Ton Broekhuis op het intendantschap vlak voor de uitreiking van de DutchDoc Award aan een door datzelfde Noorderlicht geproduceerd project van Jeroen Kramer. Ik denk dat de kritiek terecht was, maar de timing van dat stuk - de middag voor de bekendmaking en prijsuitreiking - was op z’n minst onhandig te noemen. Kort gezegd was de kritiek van Broekhuis dat hij niet begreep waarom in plaats van brede samenwerkingsverbanden zoals genoemd in het programmadocument, DutchDoc ervoor koos met één organisatie samen te werken, Fotodok: niks tegen Fotodok, integendeel, maar wel een kleine en onervaren organisatie.
Na de prijsuitreiking en deze twee kritieken werd het stil rondom DutchDoc, er kwam nog een vernietigende recensie van de intendant zelve over Noorderlicht 2010, op de website van DutchDoc. De Volkskrant was ook niet laaiend enthousiast over deze tentoonstellingen, maar een subsidieverstrekker die projecten recenseert, positief dan wel negatief? Ook dat is op zijn minst onhandig te noemen.
Uiteindelijk verscheen er in januari van dit jaar een persbericht waarin werd gesteld dat de intendant was gestopt omdat haar taak erop zat. De website dutch-doc.nl werd stilgelegd, en daarna weer opgestart onder het beheer van het Fotomuseum Rotterdam. Er bleek een nieuwe stichting te zijn opgericht, een nieuw festival in Utrecht rondom de uitreiking van de DutchDoc awards en een weekend over webdocumentaires in Rotterdam.
De pot met geld was ooit bedoeld om nieuwe klanten, afzetmarkten en mogelijkheden voor documentaire fotografie te vinden. Hiermee zouden fotografen direct en indirect geholpen worden. Maar wat ik vooral zie, is meer concurrentie, meer versnippering en meer kosten, en dat in een periode dat de kunst- en cultuursector een zeer zware periode doormaakt met de komende bezuinigingen.
Zo lijkt een nieuwe website mij overbodige luxe, nu er al een website bestaat - PhotoQ - die iedereen in de Nederlandse fotografiewereld kent. PhotoQ zelf heeft het al moeilijk genoeg door gebrek aan geld en krijgt nu gesubsidieerde concurrentie. De drie festivals die er al zijn, maken alledrie zware tijden door, maar krijgen nu een vierde concurrent in de vorm van een festival in dezelfde periode als het fotofestival in Naarden, en daar ook nog eens vlakbij.
Wat rest?
Aan de positieve kant:
- de CRISIS! tentoonstelling is binnenkort te zien in de Kunsthal,
- de DutchDoc Award is een prachtige prijs
- De webdocu week waar we binnenkort naar toe kunnen, is een mooi initiatief, en wellicht het enige voor documentaire fotografen echt interessante project uit de koker van het DutchDoc geld: samengesteld in samenwerking met de belangrijkste foto instellingen in Nederland, een boeiend programma, over een onderwerp (multimedia) dat de toekomst heeft, hoewel ervoor gewaakt moet worden dat de effecten van deze driedaagse bijeenkomst slechts tijdelijk zijn.
Concluderend wil ik zeggen dat het erop lijkt dat in eerste instantie de intendant geen rugdekking door haar directeur kreeg en een onmogelijke opdracht moest uitvoeren. Wellicht in eerste instantie iets te zeker van haar eigen oordeel, werd zij daarna door externe kritieken, iets te onzeker en ging daarop op zoek naar externe input; in de vorm van haar reeds bekenden. En toen ook dat niet goed liep, stopte ze ermee.
Dat is vooral heel vervelend voor de intendant zelf, maar is geen verwijt aan haar: het is een verwijt aan de directeur van het Fonds BKVB, die geen kader of sturing gevend haar in een onmogelijke positie heeft gezet. En die niet heeft geleerd van gemaakte fouten, wederom in een te kleine kring te voor de hand liggende activiteiten lijkt te ontplooien, die uiteindelijk slechts de industrie en niet de fotografen zelf bevoordelen.
Ik kijk uit naar het afsluitende einddebat over de uitvoering van de opdracht, waarin de gelden (toch een mooi bedrag: 8 ton in een tijd waar in draconische bezuinigingen eraan zitten te komen) verantwoord zullen moeten worden. Als het geld op is, hoop ik dat er vanuit politiek en samenleving kritische vragen gesteld zullen worden. Als het niet op is, hoop ik dat het niet te laat is om de spirit en goede intenties van twee jaar geleden te hervinden en dat er in samenwerking met het bestaande veld initiatieven genomen worden om de documentaire fotografie in Nederland daadwerkelijk een impuls te geven.
Marc Prüst
9 mei 2011
Discussie Dutch Doc:
Frank van der Stok interviewt Jan Dietvorst: Met open vizier kijken
Bert Sissingh: That is not how it goes!
Bianca Stigter: Moeilijker - Dutch Doc Award 2011
Plaatsen/Stemmen op:
Reacties (1)
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.