Aan één lange wand hangen 12 grote ingelijste foto’s die alle portretten zijn van dezelfde mooie vrouw, leeftijd ongeveer 30 jaar, type Nathalie Portman in de kortfilm Hotel Chevalier van Wes Anderson. Klassieke portretten waar de nadruk ligt op het karakter van de vrouw en verder stijloefeningen met gevoelig, suggererend naakt in een park. De kamer ademt de sfeer uit van een Parijse fotogalerie in Le Marais. De hoge dubbele deur gaat schurend open. Er komt een man van vooraan 40 jaar volledig gekleed in sportieve kleding binnen met een analoge fotocamera Leica rond zijn hals en hij rolt een zwarte koffer op wieltjes volgekleefd met allerlei internationale stickers voor zich uit. Dat maakt de koffer erg kleurrijk en trekt de aandacht. De man kijkt rond, hij houdt zijn jas aan, haalt erg gecontroleerd zijn iPod uit zijn buiktasje en plaatst een hoofdtelefoon op zijn hoofd. We horen zachtjes door de oorschelpen achtereenvolgens Keith Jarrett, Ralph Towner, Jan Garbarek, John Taylor, John Surman, Charles Lloyd en Nils Petter Molvaer.

 

 

De man start langzaam maar zelfzeker met één voor één de opgehangen foto’s af te haken en stapelt ze op een ervaren manier tegen elkaar in een hoek van de kamer. Daarna opent hij zijn koffer en haalt er één voor één de nieuwe foto’s uit. Daarna begint hij de foto’s op te hangen. Het zijn professionele zwart-witte foto’s van steden, landen en continenten. We zien ook een aantal rituele foto’s die het intieme van een verre reis weerspiegelen. Als ze alle tien ophangen kijkt hij of de foto’s recht hangen, verandert een aantal foto’s van plaats en tot slot noteert hij enkele woorden in een kleine cahier waar handgeschreven op de cover: ‘Thomas Wunsch - ECM Record Cover Photographs’ staat opgeschreven: ‘During our lifetime we spend many years traveling. In fact we travel more times than ever before in history due to the opportunities that modern mobility offers us. We pass public spaces and we encouter everyday things as we do so. Many of the time we tend not to notice them. People, trains , trees, shop windows to name a few exemples. These are details we often pay no attention to.’

 

Hij begint de afgehaakte foto’s in de lege koffer te stapelen en sluit deze koffer met een sleutel af. Hij gaat in de zwartlederen Le Corbusier tegenover de fotowand zitten, neemt een flesje sterke drank uit zijn binnenzak, doet een slok en kijkt van links naar rechts en van rechts naar links tot plots zijn aandacht getrokken wordt op een detail in één van de foto’s. Hij wordt zenuwachtig en springt verstrikt op uit zijn fauteuil. Hij ziet een toeval in een bepaalde foto dat hem doodsteekt als met een dolk.

 

–

 

tot 30/5 in Galerie Stieglitz19 in Antwerpen