De samenstelling van deze kunst- en fototentoonstelling is gebaseerd op het laten ontstaan van betekenissen. Een boodschap kan op oneindig veel manieren onder een bepaalde vorm gebracht worden. Een eerste maal kan dit binnen de clichématige communicatiemiddelen en een tweede maal binnen dat laboratorium van de vormgeving dat de experimentele kunst zelf is. Deze tentoonstelling is interessant om de verschillende vormen, de grote verscheidenheid van meerdere kunstdisciplines met verschillende beschouwingen van het begrip ‘traversie’. Met ‘traversie’ - een doortocht – bedoelen we een reis van het ene naar het andere.

 

Met deze tentoonstelling haakt dit event in op de groeiende tendensen onder kunstenaars om de gangbare grenzen tussen de verschillende kunstvormen te doorbreken in een samenleving die gekenmerkt wordt door diversiteit en de roep naar artistieke duurzaamheid. Laat ons even reflecteren over het project uit Nepal: hoe kan je een project over ‘verhalen vertellen’ beter opstarten dan met de mensen die ons als eersten verhalen vertelden? Zo komen we bij de Nepalese grootmoeders die ons leerden kennismaken met de vroegste wereldbeelden. Sommigen leven alleen in onze herinneringen en anderen zijn overschaduwd door de drukte van ons modern leven vol stress. Het fotoproject ‘Onze grootmoeders’ is een verhaal in beeld en woord met behulp van het primaire medium van fotografie en zuivere tekst. Het project streefde ernaar vertellers te inspireren door fotografie en auteurs door fotografie. Het project begon in mei 2009 met zeven fotografen en zes schrijvers te koppelen tijdens een weekend. Daarna bezochten ze grootmoeders in geografisch gespreid over Nepal om een collage van tekst en foto te kunnen samenstellen. In de maanden daarna gingen deze schrijvers en fotografen uitwaaien over het hele land om te werken aan hun verhalen. Ze werden geconfronteerd met een fascinerende groep van vrouwen die veel te vertellen hadden, niet alleen verhalen van verdriet en onrecht maar over emotie, strijdlust en doorzetting. Sommigen onder hen waren nog nooit gefotografeerd. Het initiatief kwam van ‘photo.circle’, een platform voor opkomende en professionele geëngageerde fotografen gevestigd in Kathmandu.

 

Het resultaat is een vorm van culturele journalistiek dat de individuele en collectieve geschiedenis en de culturele praktijken van het Nepalese volk als geheel omvat. Het is hun hoop dat dit project de levende geschiedenis van Nepal documenteert. Maar het dient ook om een heel echt gevoel te creëren van hoe deze met elkaar verbonden familiale geschiedenissen het hele spectrum van etniciteit, klasse, cultuur en geografie tewerkstellen. Dit gevoel van geschiedenis - van eenheid – is cruciaal voor de jonge toekomst van de republiek Nepal.

 

Deze unieke reeks is voer voor antropologen en historici, maar ook voor ons als kijker met een open blik. Deze foto’s vertellen iets over de Nepalese cultuur en in het bijzonder over de zogenaamde gemoderniseerde en geïdealiseerde representatie van de landelijke cultuur. De visie van deze fotografen en auteurs is dan ook dat het medium hen de kans biedt deel uit te maken van de geglobaliseerde wereld. De foto’s die ze tentoonstellen fascineren onder meer door een innerlijke tegenstrijdigheid. Is deze vertrouwdheid schijn of berust ze op menselijke waardigheid? Reikt de individuele persoonlijkheid verder dan de simpele identificatie met de gezellige oma’s die de stem vormen aan de herinnering van de geschiedenis van dit bergvolk? De foto’s getuigen dus meer dan men op het eerste gezicht vermoedt van een intens engagement van diepe gevoelens reflecterend op het dagelijks familieleven.

 

Deze expositie is een poging in de richting van FairTradeArt in België: het is een verhaal over de veranderende mediagebruiker, denken over beelden, profielen van kijkers en een zoektocht naar een nieuwe invulling van de fotokunst in relatie tot de documentary photography.

 

 

 

Bekijk vier pdf’s: