Oog in Oog
| Vorige | Volgende |
17 augustus 2010 »
Leven is wonde, liefde is pleister. Door liefde slaapt men op zijn spijkerbed als rozen die op rozen slapen. Het onbevoegd slingeren van prachtige gevoelens is de liefde. Je handen zijn van zalf, mijn lief.
Zing mij nog een oor aan. Speel welig de tierelier. Als de wiedeweerga ben ik je wederhelft, dicht bij het absolute smeltpunt.
Lichtjaren ver zijn we dan, maar niet verwijderd. De verwijderingsbijdrage zal nooit worden uitgevonden. Als je armen me omringen spreekt mijn hart een wirwar van wonderen. Laten we weer gaan zitten onder de appelboom en kijken naar de jonge uilen die naar ons kijken. De volst mogelijke maan springt langs de hemelse hemel.
In alle ruimtes van mijn hoofd ben je geweest, mijn lief. Zelfs in de ruimtes die zeggen dat ze niet bestaan.
Plaatsen/Stemmen op:

















Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.