Partners
Oog in Oog
| Vorige | Volgende |
2 mei 2010 »
Tussen mij en de werkelijkheid staat het oog, het liegende oog, het liederlijk liegende oog, dat zonder met de ogen te knipperen een leven lang glashard volhoudt dat de zon om een platte aarde draait en dat wie niet weg is gezien is en wie niet gezien is weg.
Maar dat is nog lang niet het ergste.
Het ergste is dat het oog ons dwingt het middelpunt van alles te zijn. Terwijl ik liever onzichtbaar uit een hoekje sta toe te kijken.
Het zien is zo onbezonnen. Het doet maar. Het drijft ons met harde hand naar buiten, terwijl we toch ook wel eens binnen willen zijn, waar de diepste gedachten zich onophoudelijk schuil houden.
Maar dat is nog lang niet het ergste.
Het ergste is het gebroken oog, dat net als Humpty Dumpty met geen mogelijkheid meer valt te lijmen.
Niets is ooit wat er beoogd werd.
Plaatsen/Stemmen op:
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.