Zelf heb ik lange tijd gedacht dat het kereltje een protest was tegen de discriminatie van kabouters, die tandenknarsend toezien dat ze alleen nog in sprookjes terecht kunnen, terwijl ze zelf recht menen te hebben op doorzonwoningen en aow, maar ik heb het bij het verkeerde eind gehad. Dat geef ik ruiterlijk toe.

Deze kabouter nu, die in de volksmond Kabouter Buttplug is komen te heten, hoewel ieder kind weet dat je een buttplug niet in de volksmond moet stoppen, is enige tijd geleden door de winkeliersvereniging uitgenodigd om op het Eendrachtsplein te komen staan.

Daar kom ik hem vaak tegen en soms maak ik een fotootje, want allerlei fotootjes schijnen tegenwoordig kunst te zijn en ik wil geen enkele kans voorbij laten gaan.

Hier ziet u kabouter Buttplug bij een rode bus met een boodschap. Ik tref hem ook wel eens aan in gezelschap van een oliebollenkraam. Dat heeft me op een origineel  idee gebracht- Ik ga een hele serie foto’s nemen en dan maak ik er een boekje van. Ik wou het eerst een geniaal idee noemen, maar ik vind dat je bescheiden moet blijven.

Intussen heeft die kabouter me wel aan het denken gezet. Niet over erotiek natuurlijk, dat zou vulgair zijn, maar over kunst. Zouden we die oliebollenkraam, zo peinsde ik, niet gewoon in het museum kunnen zetten? Als de winkeliersvereniging zo kunstzinnig bezig is, dan kan Museum Boymans toch zeker niet achter blijven? Wie het volk wil verheffen moet beginnen met het serieus te nemen.