Partners
Oog in Oog
| Vorige | Volgende |
8 december 2009 »
We kijken elkaar diep in de ogen, de nieuwe dag en ik. We kunnen niet zonder elkaar. Ik vind de kosmos uit, de kosmos vindt mij uit. We zitten in elkaar opgesloten.
Dat is nogal raadselachtig. Van melkwegstelsel tot zorgstelsel, van sonde tot zonde, van gebed tot gebit, alles moet opnieuw worden uitgevonden. Tijd en ruimte komen uit het doosje waar de slaap ze in verstopt heeft.
Doosje? Viel daar het woord doosje?
Daar is het allemaal mee begonnen. Dat ik de voorkant van een kartonnen doos weg sneed en zag dat ik mijn eigen theaterruimte had gebouwd. Dat moet rond 1980 gebeurd zijn.
Door de wereld terug te brengen tot een bordpapieren ruimte ging er een nieuwe wereld voor mij open.
Want om alles te zeggen, om alles tegelijk in één beeld te zeggen, moet je je eerst tot het uiterste beperken.
Plaatsen/Stemmen op:
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.