Partners
Oog in Oog
| Vorige | Volgende |
3 november 2009 »
Pieter Laurens Mol verstaat de kunst om de kosmos te presenteren op huiskamerformaat. In een recente foto heeft de planeet Saturnus zijn toevlucht gezocht in een elektriciteitskastje. Het is een oud en vermoeid kastje. De stoppen zijn allang doorgeslagen, maar dat hebben wij nog niet goed in de gaten.
Wat staat ons te wachten? Is niemand meer veilig?
We werken graag met wetten en formules. Dat maakt het heelal overzichtelijk. Maar wie zegt dat er achter die prachtige formules geen krakkemikkig zootje schuil gaat?Als het bankwezen, met zijn computermodellen, in kan storten, waarom hemel en aarde dan niet? En welke formule kan verhinderen dat we morgen onze duim tussen de deur krijgen?
In de middeleeuwen hadden we nog de zekerheid dat onze eigen aarde het middelpunt was van het universum. Die zekerheid hebben we onszelf ontnomen. Samen met de zekerheid van het eeuwige leven. Waar kunnen we ons nog aan vast klampen?
Wat ons rest is een oud elektriciteitskastje, dat ooit modern en bij de tijd is geweest. Er hangen plaatjes van Saturnus in. Nu een planeet. Voorheen de god van de landbouw. Een behoorlijke degradatie.Gelukkig is het een zeer vertederend kastje. Dat is al weer mooi meegenomen.
In de oude mythen probeert men het leven onder de duim te krijgen door heroïek. Alles wordt opgeblazen tot meer dan levensgrote properties. In de mythologie van Pieter Laurens Mol wordt het bestaan daarentegen net zolang verkleind tot het zijn onschuld min of meer heeft teruggevonden.
Min of meer, want er schuilen altijd nog addertjes onder het gras. En die zijn net zo lastig te bevechten als voorheen de draken.
–
Pieter Laurens Mol exposeert bij WE project
Rue Emile Regard 20
1180 Brussel, België
van 6 november tot 4 december 2009
Plaatsen/Stemmen op:
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.