Met een beetje goede wil ziet men de hand van God in dat alles. Of anders wel de hand van de evolutietheorie. Zouden die twee elkaar niet gewoon de hand kunnen reiken?

Of we intussen ver gekomen zijn weet ik niet. Hoeveel kennis zich ook ophoopt, de vuilnisbelten hopen zich ook op. Hoeveel we ook weten van het doen en laten van de tonijn, de tonijn doet en laat binnenkort niets meer omdat hij is uitgestorven. We zijn dus in ieder geval zo ver gekomen dat we iets uit kunnen laten sterven.
En dan heb ik het nog niet eens over onze eigen sterfelijkheid- het enige wat we in volstrekte eensgezindheid met elkaar delen.

Maar er gaat ook veel goed. Zo is er een nieuwe Venus opgestaan. Na een slaap van 40.000 jaar is ze uit de rotsen van Hohle Fels gepeuterd. Gelukkig gaat de tijd snel als je slaapt. En we kunnen onmiddellijk constateren dat het een schoonheidsslaapje is geweest. 
Ze heeft een nogal overdonderende en adembenemende aanwezigheid. We staan oog in oog met het Sublieme. Alsof je van de rotsen naar beneden wordt gegooid.


news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/8047319.stm