zaterdag 4 februari 2012 De verbindende schakel in fotografie
Oog in Oog
1 van 12 pagina's Volgende Pagina
2 februari 2012 »
door Rommert Boonstra

Alles is tot vliegens toe vluchtig. Niets stopt. Zelfs de stoplap niet. Alles is in de volste vaart.
Niet alleen de volkeren maar ook mijn vader en mijn opa.

15 januari 2012 »
door Rommert Boonstra

Ik herinner me nog goed hoe extatisch ik was. Het zal een jaar of 25 geleden geweest zijn. Ik had een polaroid van een zonnestraal gemaakt, die in een zonnestraal gezet en het beeld vastgelegd in een ander beeld, ditmaal met een 6x7 camera.

2 januari 2012 »
door Rommert Boonstra

De fotografie. Oh oh, de fotografie. Ach, de fotografie.

30 december 2011 »
door Rommert Boonstra

Ik heb mijn leven weggegooid aan het maken van kunst. En ik kan nog steeds niets beters verzinnen om het aan weg te gooien.

30 september 2011 »
door Rommert Boonstra

de bedoeling is om droom en werkelijkheid dusdanig met elkaar te vermengen dat er een leefbaar geheel ontstaat.
99% droom, aangelengd met 1% werkelijkheid is de ideale combinatie.

18 september 2011 »
door Rommert Boonstra

De mooiste manier van zijn is niet weten waar je bent. Meegedragen worden door inblazingen.

9 juli 2011 »
door Rommert Boonstra

Ik heb een aantal hoogstaande lieden verzocht om op één van mijn foto’s te reageren.
De eerste bijdage is van Jelle Reumer, directeur van het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam en publicist.
Hij schreef verschillende boeken waaronder De ontplofte aap.

28 juni 2011 »
door Rommert Boonstra

Hoe de heer Halbe Zijlstra, voormalig accountmanager bij een autoleasemaatschappij, met veel succes het Nederlandse cultuurlandschap veranderde.

24 juni 2011 »
door Rommert Boonstra

Hoe ik al jong geleerd heb dat je je door Felicien Rops niet af moet laten leiden bij het eten.

6 juni 2011 »
door Rommert Boonstra

De Braak, Vosbergen, Appelbergen, Vennebroek, de Drentsche Aa, het zijn magische woorden die de rooskleurige kanten van mijn verleden tevoorschijn roepen.
Mijn vader, kaashandelaar te Groningen, was een groot liefhebber van de natuur.
En hoewel hij altijd en eeuwig luidkeels verkondigde dat Groningen de mooiste provincie ter wereld was, voerden onze wandelingen eeuwig en altijd door Drenthe. Er zijn weinig paden en landwegen in wat nu de gemeente Tynaarlo heet, waar zijn en mijn voetstappen niet terug te vinden zijn onder het zand.

1 van 12 pagina's Volgende Pagina
 
Archief
© 2008 - 2012 PhotoQ | Contact | Colofon | Development by IDCA Technologies