Morgen komen ze terug en zwaaien nog een keer, weg trapportaal. Misschien is het zaterdag, blijft ie nog een dagje extra. Of als het bouwvak is, staat ie er volgende week nog. De foto ziet eruit of ie zichzelf heeft gemaakt, en toch zullen heel wat mensen hier langslopen zonder te beseffen wat er gebeurt als je er recht voor gaat staan en de omgeving cropt tot er een suggestief randje overblijft. Wat is er trouwens mis met een foto die zichzelf maakt? Waarom moet je aan een foto kunnen aflezen hoeveel er moeite in gestoken is? Dat wat in de schoot geworpen wordt, de dingen die moeiteloos lijken te gaan, in verlichte kringen wordt dat als het hoogste beschouwd dat een mens kan bereiken.

 

–

 

Foto Winfred Evers, Kuiperstraat Amsterdam 18092009