Koekerd
| Vorige | Volgende |
4 augustus 2009 »
Heb je weer iemand die met 4x5inch stadslandschappen maakt, denk je bovenaan de trap in Foam, beneden in de tuinzaal de grote ingelijste foto’s van Guy Tillim. Er staan modernistische gebouwen op, neergezet in de euforische episode waarin Afrika onafhankelijk leek te worden.
Weinig van terecht gekomen natuurlijk, corrupte tirannen namen het roer over, de delfstoffen gaan nog steeds voor een grijpstuiver naar het Westen. Misschien wat cynisch gedacht. Maar wat kun je anders concluderen met de foto’s van Guy Tillim voor je? Verrot beton, gaten in de bureau’s. De kleuren een blauwbruin grijs. In de fotojournalistiek mode dezer dagen, kwestie van een photoshop-filtertje. Guy Tillim doet het anders. Op een manier dat je pas thuis denkt: wat gaf me toch het gevoel dat ik naar een wereld stond te kijken van na de bom? Waren het de kleuren of was het de gelatenheid? Menselijke figuren die erbij staan of ze elk systeem op hun eigen manier zullen overleven, als gras tussen de tegels.
–-
Foto: Apartment building Avenue Bagamoyo Beira Mozambique 2008 © Guy Tillim
Plaatsen/Stemmen op:















