Weliswaar een zeer plat en lappig kussen, maar het zou zomaar kunnen, er bestaan wat vormen kussens tegenwoordig. Maar ik houd het even op een dekbed. Eentje met van die veertjes, die wanneer ze zin hebben, hun eigen weg zoeken. Op een goede dag liggen ze netjes verspreid en maken ze hun functie waar. Op minder goede dagen word je tussen midden in de nacht en vroeg in de ochtend wakker. In het Spaans bestaat hier een mooi woord voor, madrugada, maar in Nederland doen ze blijkbaar niets in de madrugada, want dat wordt voor zover ik weet enkel vertaald met ‘vroege ochtend’. Vroege ochtend kan vanalles zijn, al naar gelang je gewoonten… Madrugada daarentegen, is wanneer het nog donker is, voordat de eerste zonnestraal zich boven land laat zien.

Maar het dekbed met veertjes dus, waaronder je op een slechte dag in de vroege ochtend blauwbekkend van de kou wakker wordt, omdat die verdomde veertjes naar beneden zijn gekropen met zijn allen. Lekker natuurlijk materiaal zeggen ze dan. Ja allicht, zo natuurlijk dat het uit zichzelf aan de wandel gaat. Maar dat is vast niet waar het de fotograaf om gaat.

 

Het ligt voor de hand deze foto als titel “rode draad” te geven. De symbolische rode draad waar de mens bij tijd en wijle zelf ook naarstig naar op zoek is.

 

Zou de fotograaf ook op zoek zijn naar haar eigen symbolische rode draad? In dat geval lijkt de zoektocht haar tot in haar slaap in bedwang te houden en haar nachtrust te verstoren. Zit de maakster van de foto met zichzelf in de knoop? Deze knoop, deze wirwar van draad op de foto, heeft ze er misschien zelf wel ingelegd. Zou de eerste keer naar tevredenheid zijn geweest, of zouden er verscheidene sessies aan vooraf zijn gegaan voordat de spanning in haar ogen de juiste was.

 

Misschien is het niet meer dan een foto van een dekbed met een rood touwtje eromheen geknoopt en gaat het hier enkel om de vorm: namelijk het contrast tussen de scherpe contouren en de spanning van het rode draad en de zachte vormen van een dekbed.

 

Het hoeslaken heeft ze zo te zien niet verwisseld voordat ze de foto maakte, de kenmerkende ‘beslapen bed’ kreukels zitten er nog in. Het dekbedhoes, mogelijk wel verwisseld, oogt wat groezelig, misschien is het er nog een van vroeger. Mooi toch hoe oude dingen hun functie nog kunnen behouden door er simpel weg gewoon een nieuw hoesje om heen te doen. Dat doen 60plussers tegenwoordig toch ook? Nieuw hoesje er om heen, tip top als nieuw, en de marktwaarde stijgt.