Partners

Kijken en Schrijven

Crossroads

24 december 2008 »

door Sander Hiemstra

Jaren geleden leerde hoorde ik voor het eerst de muziek van Robert Johnson, een vermaarde bluesgitarist, hij had in zo’n korte tijd zo goed gitaar had leren spelen dat het onmogelijk was om op eigen houtje te kunnen doen.

Het verhaal ging dat hij ‘s nachts naar een kruispunt zijn gegaan om wat te oefenen toen er een grote man in het zwart naar hem toe kwam, die pakte zijn gitaar pakte om hem vervolgens te stemmen. Hij kreeg de gitaar terug in ruil voor zijn ziel om voortaan verschrikkelijk goed te kunnen spelen.

Niet elk kruispunt leent zich ervoor om de duivel aan te treffen. Bij dit kruispunt echter schoot me het verhaal toch te binnen. Het is duidelijk geen kruispunt wat je in Nederland zou aantreffen. De houtje touwtje electriciteitsmasten verraden dat. Onze zuiderburen hebben daar meer gevoel voor. Het is aan het einde van de middag de zon hangt laag. Vooraan in beeld staat een schaduw, het is niet de fotograaf, of de de fotograaf heeft een statief gebruikt en zelf op de heg gaan zitten om vervolgens op de afstand bediening te drukken.

Of is dat paranoia en is het gewoon de duivel?