Border(line)
| Vorige | Volgende |
8 maart 2010 »
Eén van mijn favoriete films is ‘Lost in translation’.
Het maar niet fatsoenlijk kunnen slapen is een rode draad door de film.
In Tokyo lag ik ook hele nachten wakker en hier in Beijing slaap ik pas rond een uur of 4 ‘s ochtends (22 u Nederlandse tijd).
De nachten gebruik ik om te werken. Foto’s print klaar maken voor een nieuw fotoboek waar aan gewerkt wordt of het schrijven van mijn columns.
Het is nu 3 uur. Scarlett en Bill zitten in een Sushi-tent.
De afgelopen dagen heb ik regelmatig bij de Japanner gegeten. De Sushi is daar heerlijk.
Mag ook wel, want waarschijnlijk zit er genoeg kwik in de vis die ik naar binnenwerk, natuurlijk niet zoveel als in dolfijnenvlees, maar toch.
(zie www.thecovemovie.com)
Voor zover als ik weet wordt er geen dolfijnenvlees gegeten in Beijing, wel penissen van schapen, ezels en andere dieren, maar daarover meer in een latere column.
Scarlett en Bill vallen op dit moment toch nog in slaap. Ik ga het ook maar eens proberen.
–
Plaatsen/Stemmen op:
Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.