dinsdag 22 mei 2012 De verbindende schakel in fotografie
Border(line)
Vorige Volgende
18 februari 2010 »
door Aram Tanis

Vandaag ging een gesprek over waarom Chinezen letterlijk hun geschiedenis afbreken. Komt het door de revolutie of zijn er andere redenen? Ziet de gewone man en vrouw niet het belang van hun erfgoed in? Beseffen zij niet dat je door de geschiedenis beter weet wie je zelf bent? Het ene antwoord was intellectueler dan het andere en er zijn kennelijk genoeg boeken over geschreven.

Ik had een simpeler antwoord op de laatste twee vragen.
 
Mensen met genoeg geld kunnen zichzelf veroorloven om over die dingen na te denken. Zij hebben de tijd en ruimte in hun hoofd daarvoor. Wanneer ik op straat loop en om mij heen kijk zie ik zoveel mensen die worstelen om rond te komen. Er zijn velen in dit land die heel snel heel rijk zijn geworden. Een leuk weetje, maar wat hebben schoonmakers, mensen die met hun handen het afval scheiden, fabrieks- en bouwarbeiders daaraan?
Wat heeft de vrouw die op Oudjaar om kwart voor elf ’s avonds op Tiananmen nog op zoek is naar plastic flesjes daaraan?
 
Een taxichauffeur moet per dag € 20,- afstaan aan de baas, ook wanneer er een dag niet gewerkt wordt i.v.m. Nieuwjaar. Bij schade of een boete moet het geld uit eigen zak komen. Nu kan je denken dat € 20,- niet zoveel is, maar wanneer ik de taxi neem ben ik meestal niet meer dan € 1,80 kwijt en dan heb ik een tijd in de auto gezeten. Het is hard werken om overdag of ’s nachts als chauffeur aan je geld te komen en dan kunnen velen nog steeds niet hun kind laten studeren.
 
Ik denk niet dat deze mensen zich zorgen maken over waarom een hutong wordt afgebroken. Een voordeel is dat deze historische gebouwen nu voor 10 tot 30 miljoen euro worden verkocht, dus die blijven voorlopig wel overeind staan.
 
 
Plaatsen/Stemmen op:  
 
Archief
© 2008 - 2012 PhotoQ | Contact | Colofon | Development by IDCA Technologies