De eerste, in 1901, was een struise 46 jarige weduwe en lerares, Annie Taylor. Ze stapte in een houten vat dat met een fietspomp onder druk werd gezet tot iets meer dan 2 atmosfeer. Ze overleefde de val, wel bont en blauw, en verwachtte roem en rijkdom maar ze stierf later zonder een cent. In 1911 ging Bobby Leach over de rand in een stalen vat. Hij brak zijn beide knieschijven en zijn kaak. Jaren later tijdens een tour door Nieuw Zeeland gleed hij uit over een sinaasappelschil, brak zijn been en overleed aan de gevolgen van koudvuur.

 

De volgende onverschrokken stuntman was Engelsman Charles G. Stephens in 1920. Hij deed een aambeeld in zijn ton als ballast. Voor de zekerheid bond hij zichzelf ook maar aan het aambeeld vast. Klinkt als een goed idee toch? Na zijn grote plons vonden ze alleen zijn rechterarm in de ton. In 1930 overleefde de Griekse kelner George L. Statakis zijn stunt niet. Hij stikte omdat zijn ton 14 uur lang achter de waterval vast zat.

 

In 1985 bedacht Robert Overcracker (!) dat het een goed idee was om met een jetski en een parachute over de rand te varen om aandacht te genereren voor de daklozen. Zijn parachute werkte niet, jammer genoeg en zijn lichaam is nooit gevonden. Is het allemaal kommer en kwel dan? Nee hoor. In 2003 stak Kirk Jones uit Canton, Michigan de grens over en zwom zonder enig hulpmiddel van de waterval af, hij overleefde de val, wees een ritje met de toeristenboot Maid of the Mist af en zwom op eigen kracht naar de kant. Had ik al gezegd dat Kirk wat diep in het glaasje had gekeken? Zijn vriend uit de kroeg, die het zou filmen, was ook dronken en snapte niet hoe de camera werkte dus zijn er geen beelden van. Het leverde Kirk slechts wat blauwe plekken op en een bezoek aan de rechtbank. Hij kwam er goed vanaf met een boete van 2300 dollar en een levenslang toegangsverbod tot Canada. Als je naar de Niagara watervallen gaat, en dat is indrukwekkend genoeg, ik kan het weten want ik ben er geweest toen ik klein was, maak dan gewoon een mooie foto.