Archief Spaarnestad Photo
| Vorige | Volgende |
16 november 2011 »
Er is pas weer iemand omgekomen in de autosport. Dat gebeurt gelukkig niet zo vaak meer, vroeger ging er elk weekend wel ergens iemand dood op een circuit. Ik moest door dat tragische ongeval wel weer denken aan de dood van mijn eerste Formule-1 held, Graham Hill, ik was toen negen. Het ironische aan zijn overlijden in 1975 was dat hij als coureur al gestopt was met de autosport en omkwam toen hij met zijn eigen vliegtuig neerstortte op de terugreis naar Engeland.
Graham Hill is de enige coureur ooit die de Triple Crown heeft gewonnen door wereldkampioen Formule-1 te worden én de Indianapolis 500 en de 24 uren van Le Mans te winnen. Ook won hij de Targa Florio en 5 keer de Grand Prix van Monaco, een prestatie die alleen door Ayrton Senna werd verbeterd (6x). Gek genoeg wordt hij bijna nooit genoemd in het rijtje van supercoureurs als Fangio, Senna en Schumacher.
Waar hij mij als kleine jongen, onder de indruk van al dat motorische geweld, mee inpakte was zijn herkenbaarheid en stijl. Hij had een zeer in het oog springend motief op zijn helm. Het was overgenomen van de cap van zijn roeivereniging, the London Rowing club, diep donkerblauw met witte roeispanen (zijn zoon en kleinzoon, ook actief in de racerij, gebruiken hetzelfde motief). Ook de manier waarop hij zijn hoofd hield in de bochten was markant. Hij had een mooie snor, zoals alleen een op en top Engelsman hem dragen kan. De man had stijl.
Hij was een veelgevraagd dinner-speaker. Een Engelse traditie om bij een club of verenigingsbijeenkomst een spreker in te huren voor een leuk verhaal tussen twee gangen van het diner door. Als hij had gewild had hij daar alleen al van kunnen leven omdat hij geweldige speeches hield met veel humor.
Op de foto zie je Hill op BRM (ja, zo heette dat vroeger, je zat niet ín een auto maar óp) tijdens de Grand Prix van Zandvoort in 1964. In de Hugenholtzbocht. Tussen de voorbijrazende auto’s en het publiek slechts een paar strobalen en een hekje. Als er een ongeluk gebeurde ging het vaak goed mis, gelukkig ging het vaker goed. Het gevaar maakte deel uit van de aantrekkingskracht van mannen zoals Hill. Veel mensen zaten op de tribunes te hopen dat het mis ging. Ik zat ergens met mijn vader in de duinen van Zandvoort te hopen dat Graham Hill zou winnen.
Plaatsen/Stemmen op:

















Plaats een reactie
Maximaal 2000 tekens, 2000 tekens over.