Naar aanleiding van het verschijnen van de vertaalde en geactualiseerde versie van Tunnel People exposeert Teun Voeten met de serie foto's van de ondergrondse daklozen die hij gemaakt heeft tijdens zijn verblijf in de tunnels van New York, nu meer dan dertien jaar geleden. De fotos hebben niet alleen een historische waarde, maar zijn met de enorme toename van het aantal daklozen in de Verenigde Staten actueler als ooit.

 

Rond het einde van het millennium, zwierven duizenden daklozen door de straten van Manhattan. Een kleine groep daklozen besloot ondergronds te gaan leven. Weliswaar onzichtbaar voor de wereld, slaagden zij erin een nieuw leven op te bouwen in de Amtraktunnels van de stad. Oorlogsfotograaf en cultureel antropoloog Teun Voeten kreeg toegang tot dit niemandsland. Gedurende vijf maanden, leefde, sliep en werkte hij in een van de tunnels onder Manhattan’s statige ‘Upper West Side’. Tijdens zijn verblijf ontmoet hij Vietnam veteranen, macrobiotische hippies, drugsverslaafden, Cubaanse vluchtelingen, veroordeelde moordenaars, computer programmeurs, verstoten filosofen en veroordeelde gevangenen. Voeten beschrijft hun dagelijkse bezigheden van werk, problemen en geluk op humoristische en gepassioneerde wijze in het boek Tunnelmensen, dat in Nederland in 1996 verschenen is.

 

In 1996 werden de tunnelmensen uit hun tunnels verjaagd, maar Amtrak en andere daklozenorganisaties boden de tunnelmensen alternatieve woonruimtes aan. Sommige tunnelmensen slaagden in hun nieuwe levens bovengronds, terwijl anderen het niet redden. In de nieuwe, Amerikaanse uitgave van Tunnel People, traceert Voeten de tunnelmensen van toen. Hij beschrijft hoe het de voormalige tunnelbewoners vergaan is in die dertien jaar sinds hun gedwongen vertrek uit de tunnels.