De verborgen camera is overal. Zonder instemming of medeweten worden onze bewegingen in de openbare ruimte voortdurend geregistreerd. Onze straten en huizen staan op Google Street View. Het is heel goed mogelijk dat wijzelf er ook op te herkennen zijn.

Fotograferen in de openbare ruimte. De dubbelhartigheid waarmee we daarmee omgaan is hoogst merkwaardig. Waar het de particulier in toenemende mate verboden wordt, krijgt Big Brother steeds meer ruimte. Aan de ene kant onzichtbare beveiligingscamera’s en Google Street View, aan de andere kant de aan beperkende regels gebonden fotograaf.

 

Wolf begon ooit met het fotograferen van de nieuwbouw in explosief groeiende steden, het moderne verdichte bouwen. In ondermeer Hongkong en Chicago registreerde hij de eindeloos repeterende gevelpatronen van horizontale en verticale lijnen met een telelens, die het beeld plat trekt waardoor alle gevoel van dimensies verdwijnt. Nergens een horizon, noch voor- of achtergrond zodat het onmogelijk is je een voorstelling van de schaal te vormen. ‘No-exit’-composities, noemt Wolf die beelden. Toen hij zo’n foto onder het vergrootglas aan een kwaliteitscontrole onderwierp, zag hij achter een van de ramen een silhouet. Inzoomend, het fragment steeds verder uitvergrotend - zoals de fotograaf in Antonioni’s film Blow-Up - bleek een man zijn middelvinger naar hem op te steken.

 

Op dezelfde wijze onderwierp Wolf de beelden van Google Street View aan een minutieus onderzoek. Met microscopische precisie onderzocht Wolf de foto’s van straten in diverse steden. Details werden tot in het extreme uitvergroot. Vertekend, door pixels en beeldlijnen tot geometrische figuren gedeformeerd, zien we de mens in de grootsteedse samenleving. Als een ware Big Brother zoomt Wolf in op opmerkelijke gebeurtenissen: een gewapende man, een gestruikelde vrouw, een brandende auto. Of een gebaar van ergernis als iemand merkte dat Google Street View een foto van hem nam.

 

Tegenover de sluikse, onontkoombare beelden van Google Street View plaatst Wolf Tokyo Compression; foto’s die hijzelf openlijk maakte in de ondergrondse van Tokio. Van dicht opeenstaande gebouwen verplaatste Wolf zich naar dicht opeengepakte mensen. In Street View is de - verborgen - camera net zo onontkoombaar als die - zichtbaar - in de handen van Wolf. In de overvolle metrotreinstellen kunnen de passagiers geen kant uit. Tegen deuren en ramen aangeperst rest ze niets dan gelaten de ogen te sluiten.