Sinds 2001 werkt zij aan een serie foto’s die genomen zijn tijdens haar museumbezoeken. In die natuurlijke habitat van ‘het kijken’ overkomt het haar regelmatig dat een argeloos raam een onverwachte blik op de werkelijkheid daarbuiten biedt. Zonwering, regendruppels, vuil of glas-in-lood spelen een spel met lichtinval en de werkelijkheid daarachter, wat tot vervreemdende beelden leidt.

 

Van Diemen gebruikt fotografie, installaties en sculptuur in haar onderzoek naar het waarnemen, ordenen en tonen van beeld; niet zelden in de vorm van verzamelingen, al dan niet door haarzelf aangelegd. Leidende fascinatie hierbij vormt de vraag: Hoe beïnvloedt het ordenende kader de waarneming van het getoonde? En hoe verhoudt de interpretatie van de kijker zich vervolgens tot het getoonde? Zo kan er een derde beeld ontstaan, waardoor je je bewust wordt van het fenomeen van het kijken zelf.

 

Marieke van Diemen (Hilversum, 1959) studeerde aan St. Joost, Breda en de Rijksakademie, Amsterdam. Woont en werkt in Amsterdam. In 2008 ontwikkelde Van Diemen in opdracht van Museum Boijmans van Beuningen het concept en ontwerp voor het nieuwe Prentenkabinet en -depot. Een hedendaags-klassiek prentenkabinet, waarbij het depot en alle daarmee samenhangende activiteiten zichtbaar zijn geworden voor het publiek. In 2007 was zij in dit zelfde museum te gast met Interventie#1: Vazen, waarbij zij haar collectie van zo’n 1500 West-Germany vazen in een grote installatie verwerkte. Door ordening en de wijze waarop deze vazen getoond werden wist zij het algemeen heersende oordeel van ‘lelijke kitsch’ aan een heroverweging te onderwerpen en de toeschouwer te verleiden met frisse blik naar dit (voor)oordeel te laten kijken. Een ander voorbeeld van haar ordening van beeld is regelmatig te zien in de media: de Statenpassage (Passage II) in de Tweede Kamer. In opdracht van het Instituut Collectie Nederland ontwierp Van Diemen in 2001 een opstelling van witmarmeren bustes van oude BN-ers die lagen te verstoffen in de depots van Nederlandse musea. De bruiklenen waren aanvankelijk bedoeld voor twee jaar, het succes van deze installatie heeft er voor gezorgd dat de bustes niet zijn teruggekeerd naar het stof.