Jonathan Gitelson was nog nooit in Amsterdam geweest en moest bij "Amsterdam" vooral denken aan de roman De val van Albert Camus. Hierin wordt het leven van een "advocaat in penitentie" zech maar een verbannen lid van het Parijse establishement gevolgd. Amsterdam is een grauw en somber decor dat regelmatig wordt geassociaard met de hel van Dante. Op een gegeven moment wordt met een boot de Zuiderzee over gestoken. Deze passage in het boek geeft de juiste toestand weer die overeenkomt met het gevoel van verwarring wat in deze tentoonstelling wordt uitgewerkt.

 

Als verbinding tussen Chicago, waar Jonathan Gitelson werkt en Amsterda, maakt hij een foto van het Lake Michigan, waar Chicago aan ligt alsof dit de Zuiderzee is. De foto is 240 cm x 360 cm. Zij is afgedrukt of stroken katoen, die zijn ingesmeerd met lichrtgevoelige emulsie. Door het grote formaat en de handmatige uitvoering, is het beeld zeer grof en inperfect. maar binnen de vele onregelmatigheden die tijdens het afdrukken zijn ontstaan, ontwaar je plotseling de subtiele structuren van een loom deinende golfslag. over de foto is de passage uit de roman gestencild.

 

meer informatie over dit specifieke project is te vinden op de blog http://gitelson.blogspot.com/

 

Jonathan Gitelson ontving zijn MFA aan Columbia college in Chicago, een college met een zeer gerenomeerde foto afdeling.

Samen met zijn vrienden Matt Siber en Brian Uhlrich hebben zij zich nadrukkelijk als Chicago fotografen/kunstenaars ("Chicagographers") gepresenteerd.

Jonathan Gitelson gebruikt de fotografie in de meest vrije zin en is vooral geintereseerd in de diverse toepassingen van fotografie die niet als kunstzinnig worden gezien, maar waar hij welzijn werk me kan realiseren.

 

Kanri Dorell is opgeleid aan het prestigieuze Pratt Institute in New York Vanuit de schilderkunst heeft zij altijd veel fotografie toegepast waarbij het beeld in toenemende mate door de fotografie zelf wordt bepaald. Karni Dorell is geinteresseerd in de uitbeelding van de menselijke figuur als zodanig en de sociale interactie of de afwezigheid hiervan. Haar installatie verbeeldt een mensenmassa, vervaardigd uit een grote hoeveelheid fotografische afbeeldingen van menselijke figuren uit verschillende media. Karni dorell vraagt zich af of een mensenmassa juist sterker wordt dan het individu of dat zij juist kwetsbaarder wordt. Tegelijk met deze installatie is er een "evenknie te zien in een galerie in Brooklyn, zodat de installatie in het station Waterlooplein zich aan de andere kant van de oceaan zich voortzet en zo de afstand tussen hier en daar omspant.

 

De expositie toont ook werk van Tim Frerichs.

 

Gastcurator: Jan Theun van Rees