Zijn deelname aan een studieproject in Italië onder begeleiding van Moritz Meurer in de jaren negentig van de 19e eeuw bleek een keerpunt in zijn carrière. Blossfeldt begon tijdens dit project met het systematisch verzamelen en fotograferen van planten.

 

Deze documentatie diende echter geen wetenschappelijk, maar een artistiek doel. Blossfeldt wilde door middel van de fotografie zogenaamde oervormen uit de natuur bestuderen. Net als zijn leermeester Meurer was hij van mening dat deze oervormen een bron van inspiratie waren voor de architectuur en de teken- en schilderkunst. Blossfeldt fotografeerde bloemen en planten met behulp van zelfgebouwde grootformaat camera’s. Zijn voorkeur ging uit naar ‘onkruid’, omdat dit deze oervormen van de natuur beter toonde dan gekweekte bloemen en planten. Ook documenteerde hij flora tijdens verschillende stadia van ontwikkeling. Blossfeldt sneed overbodige takjes en blaadjes weg, voordat hij de preparaten tegen een neutrale achtergrond in close-up fotografeerde. Zo bewerkstelligde hij een strak geometrisch patroon. Blossfeldt wordt dan ook gerekend tot één van de vertegenwoordigers van de Nieuwe Zakelijkheid. Hij gebruikte zijn fotoarchief ter ondersteuning van zijn kunstonderricht aan de Berlijnse kunstnijverheidsschool. Tijdens zijn leven heeft Blossfeldt ongeveer zesduizend opnames gemaakt.