Dat de werken in de Van Campenzaal van het museum te zien zijn, is geen toeval. In deze zaal hangen zeventiende en achttiende-eeuwse tekeningen en schilderijen uit de collectie van Museum Flehite. De hypermoderne fototechniek die gebruikt is, staat in schril contrast met de oude schilderijen en prenten, terwijl het onderwerp van de foto’s juist naadloos aansluit bij het werk van oude meesters als Balthasar van der Ast en Matthias Withoos. Daardoor ontstaat een spannende wisselwerking tussen oud en nieuw.

 

Van de nood een deugd maken

Geïnspireerd door de actualiteit van de financiële crisis, kwamen Van Spankeren en Peters op het idee om de recessie in beeld te brengen. Zo ontstond een serie geënsceneerde foto’s getiteld: In het licht van de crisis. De gekozen vorm is die van het klassieke stilleven; de beeldtaal en de belichting verwijzen naar zeventiende-eeuwse schilderijen. Net als de schilderkunst van de oude meesters, worden de fotostillevens van het tweetal gekenmerkt door: raffinement, spanning, schoonheid en een uitgebalanceerde compositie. Door de manier waarop gebruik is gemaakt van licht, roepen de foto’s een sfeer van vergankelijkheid en zwaarmoedigheid op. De op oude spreekwoorden en gezegden gebaseerde titels, geven de foto’s wel weer een positieve impuls. De verrassende keuzes en combinaties van voorwerpen -sommige uit de collectie van Museum Flehite- geven het werk een onverwachte frisheid.

 

Spannende wisselwerking

De twaalf fotostillevens zijn te zien in de Van Campenzaal van het museum, waar zich permanent de belangrijkste stukken uit de collectie oude schilderkunst bevinden, waaronder werken van architect-schilder Jacob van Campen. De beschouwer kan zo direct het verband ontdekken tussen de schilderkunst van de zeventiende eeuw, zoals een rijk en gevarieerd stilleven van Balthasar van der Ast of Matthias Withoos, en de eigentijdse, maar historisch georiënteerde fotocomposities. Een spannende confrontatie, die bewijst dat een scherpe scheiding tussen heden en verleden in de kunstgeschiedenis eigenlijk kunstmatig is. Geen hedendaagse kunstenaar, hoe eigentijds diens werk ook oogt, staat volkomen los van het verleden. Elke kunstenaar draagt de artistieke verworvenheden van eeuwen kunstgeschiedenis met zich mee.